maandag 20 juni 2011

Dag 15 - 19 juni

Dit zou een vliegdag worden, maar dat pakte even anders uit.

Na een wat slechte nachtrust (teveel adrenaline nog in m'n lijf denk) doe ik samen met Roland nog wat boodschapjes. Daarna brengt George ons naar het vliegveld. Daar ben ik veel te vroeg, maar dat vind ik niet erg.
Wat ik wel erg vind is dat er een probleem blijkt te zijn met mijn eerste vlucht. En daarom kan ik mijn aansluiting naar Amsterdam niet halen. Arghhh... er blijken ook geen alternatieven te zijn. Er is nog iemand die op dezelfde manier strandt.
Alternatieven blijken er voor die dag niet te zijn, dus dat betekent een dag later vliegen.K.t. Ik vind het het meest vervelend voor de Tim en Isa. Ik krijg uiteraard wel vouchers voor een hotel bij het vliegveld, en wat andere vouchers.
Ik ben net aan het zoeken naar het busje van het hotel als ik m'n naam hoor. ? . Hier?
Het blijkt de Zwisterse groep te zijn die net een taxi wilden nemen naar het centrum van Oklahoma. Wat een toeval. Ze blijken ook in hetzelfde hotel te zitten. Ik stap in, we gaan langs het hotel, en 10 minuten later zitten we samen in de taxi naar het centrum. Goh, dat valt allemaal nog mee.
We eten Italiaans en gaan daarna te voet naar het memorial ter nagedachtenis van de enorme bomexplosie in 1995. Het is erg warm (40+), en daarom zien we volgens mij niemand op straat. Amerikanen doen overigens toch veel/alles met de auto.
Na het memorial gaan we terug en we drinken nog wat om bij te komen van de hitte. Daarna taxi terug naar het hotel, en nog een dip in de pool. We eten gezamenlijk en nemen de reis en alle opvallendheden nog eens door. Iedereen is het over eens dat de Charles en George zeer vakkundig zijn. Waar we het ook over eens zijn is het zeer slechte eten hier. Zielloos, ideeloos, te vet, te suikerrijk en veel te grote porties. Komt waarschijnlijk ook omdat we voornamelijk bij ketens hebben gegeten. Dat vindt ook overigens de lokale krant, waarin een kritisch artikel staat over ketens.

Tijd om nog wat feiten over de stormchase op een rijtje te zetten:
Start: 5 juni
Eind: 18 juni
Aantal dagen: 14
Aantal chasedagen: 10
Aantal chasedagen die bustdagen werden: 2
Aantal reisdagen: 4
Aantal reisdagen die chasedagen werden: 2
Aantal mijlen afgelegd: ca 6500 (10.000 Km)
Aantal stormen nagejaad: 16
Grootste hagelsteen: 6 cm doorsnee
Hoogste windsnelheid meegemaakt: ca. 75-80 mijl (140 kmph)
Aantal haboobs (zandstorm): 1
Aantal vliegende objecten: 1 (trampoline van 2,5 m doorsnee)
Aantal sheerfunnels: 4
Aantal bliksems van dichtbij meegemaakt: tientallen
Aantal tornados gezien: 1, EF0

Aantal gasten: 13, 3 dames en 10 heren
Aantal reisleiders: 3
Aantal hotelkamers: 14
Aantal benzinepomps aangedaan: te veel om te tellen
Aantal GB aan video: ca 50
Aantal foto's : ca 100
Aantal whatsapp-reageerders: 10
Aantal whatsapp-chatgroepen: 2
Aantal whatsapp-berichten: eh...veel. Gokje: 3000
Aantel viewers op de cam, max 215
Aantal bumps op de highway: honderden
Aantal fietsers gezien: 3
Aantal raadsels gedaan: veel, stuk of 40
Aantal spullen kwijtgeraakt: 1 (douchegel)
Aantal apps geinstalleerd gedurende reis: 5
Naschrift; aantal kilo's aangekomen: 0

Al met al een geweldige ervaring, die onvergetelijk is.


EN NU WIL IK NAAR HUIS!

zaterdag 18 juni 2011

Dag 14 - 18 juni - TORNADODAG




Vanmorgen weer de gebruikelijk routine. Goh, de allerlaatste dag, dat is echt supersnel voorbij gegaan.
Doel van vandaag is Noord Oklahoma / Zuid Kansas. Maar eerst moeten we Judy bij het vliegveld afzetten want zij moet vandaag al naar huis. Van#2 dropt haar af tegen een uur of 1, en niet te lang daarna rijden we twee vans weer samen over de highways.
Om een uur of half vier parkeren bij een benzinepomp. Wachten maar weer... alle dagen hebben dezelfde structuur. Om half vijf rijden we iets naar het oosten om beter in positie te komen. Na een half uurtje parkeren we boven op een heuveltje. Precies boven ons ontstaat een mooie storm, die al snel op radar verschijnt. De bui ontwikkelt zich razendsnel. We zien een sheer-funnel, en soort van kleine tornado bovenin de bui. We zien 'm wel een minuut.
Het begint alleen steeds harder te regenen dus we moeten herpositioneren. We gaan zuid, maar komen nog steeds niet uit de regen. We besluiten te wachten, maar het duurt langt voor de neerslag en grote hagel ons voorbij is. Als het voorbij is maken we opnames van een mooie wallcloud.
Verder maar weer, een aantal mijlen verderop. Weer die wallcloud, en in de berm vinden we een 6cm grote hagelsteen. Die wil je liever niet op je hoofd krijgen.
We moeten weer verder en dan slaat de stress toe. De bui ontwikkelt zich geweldig, en krijgt zelf een hook-shape. Dat zijn berichten! Alleen.. de wegen zijn op! We moeten omrijden.
We nemen na het omrijden een weggetje waarvan de brug blijft te zijn afgesloten. Nee he. We besluiten een eindje terug te rijden, door een dorpje heen, maar ook dat loopt ook op niets uit.
We moeten dus nog verder omrijden, en tegelijkertijd zien de plaatjes er op radar steeds beter uit. Man, schiet op! Als we eindelijk zuid kunnen, komen we in een gebied met allemaal bomen. Gloeiende, dit is bijna niet te handelen. Toe nou, opschieten!
Eindelijk komen we bovenaan een heuvel zonder bomen en met briljant uitzicht. We zetten de camera's op en aan, en we hebben echter super uitzicht op de roterende muurwolk. Terwijl hagel van verschillende grootte om onze oren vliegt, gebeurt het dan.....een tornado komt langzaam maar zeker naar beneden. Hij komt steeds verder naar beneden, en charles zegt dat ie de grond raakt (dat moet ik nakijken op video). Het gedeelte met condens er in komt op max. 2/3. 10 minuten duurt de tornado, daarna verdwijnt ie in de regen. WE'VE GOT HIM! Kippenvel en emoties die door m'n lijf gieren.
Boven ons hoofd is de volgende mesocyclone ontstaan dus we gaan weer verder. We blijven volgen en af en toe onstaat er nog het begin van een nieuwe tornado maar geen eentje zet meer door.Het wordt dan te donker om nog door te gaan, dus we besluiten te gaan eten.
De groepsstemming in het restaurant is combinatie van voldoen en uitgelaten.
We moeten nog een heel eind terugrijden maar niemand die daar om maalt.
Om 1:30 zijn we in het hotel.

Morgen naar huis! Oh yeah!
Aantal mijlen: 689

vrijdag 17 juni 2011

Dag 13 - 17 juni - chasedag


Waarschuwing: dit wordt een herhaling van eerdere dagen.

Nog 2 dagen en dat is het over. Het gaat wel heel erg snel zeg.
We doen de gebruikelijke ochtendroutine zoals altijd en om 11:00 zijn we onderweg. Doel van vandaag is een relatief klein gebied in Colorado. We zijn net weg als de voorspelde kans in dat gebied blijkt te zijn vergroot.

Om 13:30 begint de eerste buien op radar op te duiken. En niet veel later zitten we -samen met het whatsappende thuisfront- in de bekende achtbaan. Allerlei waarschuwingen stromen binnen en we achtervolgen weer verschillenden buien. Prachtige shelf- en wallclouds wederom en we doen ook een core-punch waarbij we midden door de bui rijden. De hagel is 2,5 centimer in doorsnede en ik ga nog even naar buiten om een paar te pakken. Daarbij word ik nog geraakt door wat laatvallende hagel. Het is op video vastgelegd en ziet er vast uit als een raar dansje.
We beleven dus veel, maar de "icing on the cake" zit er ook vandaag niet bij.

We eten bij een truckersrestaurant. De saladbar is echt goed en niet vet. Heerlijk.
Als we naar het hotel rijden maken we nog een keer hagel mee. Uiteindelijk zijn we om 00:30 in het hotel.

Morgen nieuwe (redelijk grote) en laatste kansen.
Aantal mijlen: 672

donderdag 16 juni 2011

Dag 12 - 16 juni - chasedag

Zoals gebruikelijk verzamelen we weer om 10:00 en doen het ontbijt in de buurt. Een van de medereizigers is zo ziek dat ze achterblijft in het hotel. Na het ontbijt pikken we haar weer op. Heel vervelend, ziek zijn, helemaal op een stormchasetour.

Op de een of andere manier beginnen zaken steeds meer in elkaar over te vloeien, en is het lastig te onthouden waar je nou ook al weer precies hebt overnacht/ontbeten. Ook hotelkamers en -nummers zijn inmiddels zo talrijk dat ze allemaal op elkaar beginnen te lijken.

Vandaag gaan we naar de westkant van Nebreska, niet al te gek ver van de Rocky Mountains af. Als we er naar toe rijden zien we de eerste wolken al ontstaan aan de horizon. Dit soort buien zijn zo groot, dat je ze over een afstand van 250+ Km kunt zien.
Op een gegeven moment steken we naar het noorden en begint de chase. Eerst zien we nog een hele hoop dustdevils, en een aantal daarvan leggen we vast. Het thuisfront is inmiddels ook weer aanwezig via de cam en whatsapp.
Vanaf 15:00 gaat het echt los. We maken prachtige opnamen van een wolk met rotatie. Daarna begint de achtbaan weer. De storm ontwikkelt zich goed, en het is nog vroeg dus we kunnen nog even. Bij stop 2 ziet het er echt heel goed uit! We rijden weer verder en we belanden in de voorste outflow-winden van de storm. En dat weten we. De winden zijn zo hard dat er een trampoline op hoge snelheid voorbij van#1 raast. De auto wordt gezandstraalt, en het lijkt wel nacht. Een moment moeten we stoppen want we zien de belijning op de weg niet meer.
We hebben veel tijd nodig om weer voor de storm te komen. En, er ontstaan ook weer nieuwe stormen. We blijven jagen en jagen. Uiteindelijk is het 20:00 als we realiseren dat het weer niet lukt. Voor het eerst op de reis slaat de vermoeidheid toe. 5 uur stormjagen gaan je niet in de koude kleren zien.
We eten bij de pizzahut, en rijden een uur naar het hotel. Daar drinken we nog wat bij de bar om de hoek en tegen middernacht is het bedtijd. Helaas... weer niet gelukt. Maar spannend was het wel.

Morgen nieuwe (kleine) kansen.
Aantal mijlen: 449

woensdag 15 juni 2011

Dag 11 - 15 juni





Vandaag is een reisdag. Bestemming is Nebreska. Na het ontbijt bij Denny's (alweer) gaan we naar het noorden om daar te laatste stand van de overstroming te zien. Dat dreigde al en is nu dus gebeurd. We zien een boerderij midden in het water staan en we zien nieuwe maatregelen die getroffen worden om het rijzende water tegen te houden. We kunnen nog net de weg naar het westen gebruiken om uit het gebied te komen. Morgen zal die weg denk ik onder water staan.
We zijn inmiddels weer in Iowa en rijden lekker verder naar het westen.
Na een tijdje krijg ik weer whatsapp berichten uit Nl. Nachtdier Jeannet is blij met alles wat een reden is om maar niet naar bed te hoeven, en dat is een whatsappende eega in de US een mooi excuus.
We whatsappen een tijdje gezellig door totdat het bericht komt dat we nog op een storm afgaan in de buurt. Alweer een bonus op een reisdag! Een storm op een reisdag voelt -hoe raar ook- heel anders dan een storm op een chasedag.
De stemming in de bus verandert en alle ogen zijn stijf op de radar gericht. Het is nog wel ver, maar de bui ontwikkelt zich goed. Als we er zijn hebben we nog steeds goede hoop. We maken mooie opnames van de bui. De volgende radarscans zijn niet hoopvol en de bui neemt in kracht af. We maken nog wel prachtige plaatjes, en gaan dat uiteindelijk toch naar het hotel.
Aangezien het al laat is, is het dit keer echt fastfood wat we eten. Uiteindelijk om 23:45 zijn we in het hotel. We hebben vandaag trouwens 4 staten aangedaan!

Ik check nog wat berichten en foto's, en ga dan naar bed.
Ondanks dat deze dag qua stormen eigenlijk netzo verliep als gisteren, was deze dag toch veel bevredigender.

Morgen nieuwe -naar het nu lijkt- goede kansen.
Aantal mijlen:530

Dag 10 - 14 juni - chasedag


Vandaag lijken alle seinen op groen te staan. De kans dat de "cap" breekt zijn beter dan gisteren. We nemen ontbijt bij Denny's in Lexana- KA, waarbij de deblokkade van m'n credticard gelukt lijkt te zijn
We gaan naar Cameron - MO. Daar zijn we om 12:30, en vanaf dan is het wachten geblazen.
Na een tijd komt er een tornado-watchbox uit voor ons gebied. Een uur later gaan de prognoses voor tornado's verder omhoog naar 60% kans op 2 of meer tornado's. Ondertussen zien we dat er stees meer stormchasers zich verzamelen in het gebied. Het benzinestation waar wij staan wordt aangedaan door in totaal 4 andere stormchaseteams. De lokale mensen, ook hier, hebben altijd 2 vragen: "Zijn jullie stormchasers?" en "Verwachten jullie hier in de buurt een tornado?".
We wachten, wachten en nog meer wachten. Tot het echt vervelend begint te worden. Om 17:00 krijg ik twijfels of het nog wel gaat lukken. We staren naar de radar maar er gebeurt nix.
Dan om 17:30 krijg we het sein "nog 5 minuten". Op de radar zijn de eerste blimps te zien... buien die onstaan. Yeah!
We rijden naar de zuidoost kant van de meeste interessante bui. Deze lijkt zich goed te ontwikkelen en bij de eerste stop zien we een "funnel" hoog in de wolk. Mooi. We komen weer in de bekende achtbaan terecht. Bij de 2e stop lijkt de bui echter in elkaar te zakken. Balen! Terwijl we verder rijden blijkt er toch weer nieuwe ontwikkeling te zijn. Maar na een uur is het echt over.
De jacht was leuk, het resultaat teleurstellend.
We eten in St. Josephs (derde keer dat we daar zijn) bij Buffalo-chicken-wings: echt heerlijk eten. We praten nog wat na, en proberen met z'n allen de teleurstellende dag een plaats te geven.

Morgen een reisdag.
Aantal mijlen: 225

maandag 13 juni 2011

Dag 9 - 13 juni - chasedag



Vandaag verslaap ik me bijna en echt precies op tijd ben ik bij de vans. Darn, toch wat eerder naar bed gaan.
De dag van vandaag is een "loaded-gun situation". Alles is goed alleen is de vraag of er voldoende power is om de middelste laag van de atmosfeer te doorbreken. Vandaag eten we weer aan de overkant van de straat voor de verandering. Daarna nog naar de laundramet voor wat was terwijl ik dan wat boodschapjes ga doen. Ik bekijk mijn whatsapp berichten, en ik heb o.a. een foto van een legozelfbouw-tornardomeetmachine van Tim. Soort van prototype TIV-3. Prachtig gemaakt, en ik laat het trots aan iedereen zien die dat wil (en niet wil ;-) ).
De rest van de dag ontwikkelt zich eigenlijk net als de dag van gisteren. Wachten tot er wat gebeurt. We rijden wat naar het noorden om een mogelijke overstroming te zien. Die zien we niet, maar we zien wel de voorbereidingsmaatregelen op de overstroming (van de rivier Missouri). Na 3 uur lokale tijd doet het thuisfront via whatsapp ook weer mee.
We rijden weer naar het zuiden terug en wachten nog wat meer. Om 17:30 is het duidelijk dat het vandaag niet lukt.
We gaan eten en terwijl we daar zitten, komt de TIV2 bij het restaurant parkeren voor een hotel in de buurt. Ik ga opnieuw op de foto, nu dus voor de 2e keer.Oh ja, bij het bestellen van een biertje moest ik m'n ID laten zien. GRIN.
We rijden nog een uurtje naar het volgende hotel, en scoren daar opnieuw wat bier (na een wandeling van 3 Km).

Morgen nieuwe kansen. De situatie lijkt op die van vandaag.

Aantal mijlen:253
PS. Reageren op de blog moet vanaf nu makkelijker zijn.