woensdag 8 juni 2011

Dag 4 - 8 juni - chasedag



Na een korte nacht slapen word ik vlak voor de wekker wakker. Een ontbijtje in het hotel, en om 10:00 zijn we alweer op pad.
Vandaag belooft een interessante dag te worden. Goede kansen op zwaar weer.
Stap 1) ronden we af rond een uur of 3. Tussendoor bij een pitstop bel ik naar het thuisfront en tegelijkertijd zwaai ik in de cam. Erg leuk. Bij de stop om 15:00 is het een combinatie van whatsapp en cam. Ook erg vermakelijk: je staat in de VS voor een live cam en hebt via whatsapp contact met NL.
Stap2) duurt tot 16:30 (ofzo). We krijgen een -5 minutes- signaal van de reisleiders (die zijn allemaal gek, maar op een goede manier). Terwijl we weg rijden zien we op de laptop van reisleiders een prachtige supercell in ontwikkeling. We komen dus aan bij stap 3) Een half uur later zijn we op de plaats van bestemming. Onderweg maken we de eerste video-opnames.
We zien inderdaad een enorme onweerspartij op ons af komen. En, we zien de eerste wallcloud. Dat is dan stap 4). We zijn dan nog een, wel heel belangrijke, stap verwijdert van een tornado. We blijven daar ongeveer 10 minuten staan, en dan gaan we opnieuw herpositioneren. Vanaf dat moment is het een soort achtbaan van opnames maken, instappen, blijven kijken, uitstappen, opnieuw opnames maken. De supercell wordt alleen maar sterker omdat een tweede cell er in op gaat. Bij de derde stop blijven we in de auto zitten i.v.m. de hevige bliksem. Dan komt de chauffeur van van#2 naar buiten rennen en zegt de magische woorden.... " tornado"..... bijna iedereen rent onmiddellijk naar buiten, maar we zien helaas niet wat we hopen. Wel enorme slagregens en rukwinden en het is aardedonker... het lijkt wel nacht. We herpositioneren opnieuw: dit keer bij een benzinepomp. " We will let the storm hit us". Dit met als bedoeling om enorme (=baseball size) hagelstenen te zien vallen. Na ca. 15 minuten bereikt de onsweersbui ons.... de wind trekt aan, het begint zachtjes te regenen, het gaat harder waaien, en nog harder. Achter de auto schuilen is niet afdoende meer en we verplaatsen ons naar een overhang van de benzinepomp. De wind zwelt nog verder aan tot 120 kmph. Dit gaat gecombineerd met steeds harder wordende slagregens. De wind draait ook af en toe, dus na verloop van tijd ben ik zeiknat. De wind is zo hard dat een reclamebord sneuvelt. De lichten in de straat vallen een paar keer uit en we horen de sirenes. Ik stop met filmen, zodat de camera niet nat wordt. Het lijkt echt een eeuwigheid door te gaan. Dan gaat het hagelen: de grootste hagelsteen heeft de omvang van een 50eurocentmunt. Even later rijdt George van#1 voor en stappen we allemaal zo snel als we kunnen in. In de auto doe ik mijn compleet verregende t-shirt uit en trek een sweater aan. Het water sompt in mijn schoenen. Onderweg liggen veel grote takken op straat, en zels een flink boom is omgewaaid.
Bij de pizza-pit waar we dan neerstrijken voor het eten wisselen we ervaringen uit. Met veel enthousiame en verwonderig. Bij nakijken van de videobeelden wordt de tornado voorlopig nog niet als zodaning beoordeeld. Dat zat er wel in. Maar niemand lijkt dat erg te vinden.
Om 22:00 zijn we in het hotel. De natte spullen belanden op de airco...ik hoop dat in ieder geval dat mijn schoenen morgenvroeg weer droog zijn. De laptop, telefoon, en videocamera gaan aan de laders, en de foto- en videocamerainhoud dump ik op een externe harde schijf.
Als ik dit type hoor ik op de achtergrond onweer.... is nog een restje van het front dat we vandaag hebben nagejaagd.

Wow... wat een dag.

Morgen nieuwe (maar wel wat kleinere) kansen.
Aantal mijlen: geen idee.....Edit: 448

Geen opmerkingen:

Een reactie posten